[English version]

Oorsprong

Karakter

Jacht

Gezondheid

wie zijn wij

Rasstandaard

Nieuws

Activiteiten

Podengodag

Herplaatsing

Contact

Links

Fotoboek

Verzorging

Spelletje

Podengo Verhalen

gezondheids onderzoek

Verhalen:
 
Heeft u iets leuks meegemaakt met uw Portugese Podengo, of iets minder leuks en wilt u het delen met de andere Portugese Podengo liefhebbers?
Schijf en mail het ons!
 
6 April 2008
Geschreven door Illana en William Richards
Het gaat over Lola, het straat Podengotje uit Loule/Portugal, hoe de honden in Portugal leven, en haar nieuwe leventje in Nederland.
 
Lola               
 
Bijna 10 maanden oud is ze nu.Van die 10 maanden heeft ze de eerste 2 maanden deels in het asiel door
gebracht.
Het is onduidelijk precies hoe haar moeder,broers en zusjes leefden voordat ze bij het asiel in Loule in de Algarve werden gedropt. Toen wij haar daar voor het eerst zagen, had ze alleen nog haar moeder en 1 broertje....
 
Ze was een van de weinige honden in het asiel waarvan de eigenaresse aangaf dat ze met enige zekerheid kon zeggen dat ze het waarschijnlijk wel zou halen.Ondanks de waterige oogjes, het niezen en de tientallen teken en vlooien, bevestigde onze dierenarts gelukkig dit vermoeden.
 
We waren niet gericht op zoek naar een Portugese Podengo. We wilden een hond uit het asiel omdat in Portugal al heel veel honden zijn, waarvan maar weinigen- volgens nederlandse maatstaven- een goed leven hebben.
 
We woonden destijds nog in Portugal, op het platteland van de Aljentejo, en in die arme streek zijn honden vooral werkhonden. Veel Podengo-achtigen leven in hokken en kennels en worden zo'n twee maal per week gebruikt voor de jacht op hazen, konijnen, patrijzen en wilde zwijnen. Een relatief goed leven vergeleken met de vele honden die hun dagen slijten aan een korte ketting in de buurt van de boerderij of van het vee. Vaak zonder schuilplaats in de brandende zon met weinig of geen water.
Soms ontsnappen deze honden, en worden gevangen en opgeruimd... Soms worden ze overgenomen door ( meestal) buitenlanders op het moment dat ze ziek of "onhandelbaar"
worden, en blijken verbazingwekkend vaak nog hele leuke betrouwbare gezelschapshonden te kunnen worden.
 
Sterilisatie en castratie is in deze arme streek van Portugal geen optie voor de eigenaren, zelf kunnen ze nauwelijks rondkomen van hun loon ( gemiddelde loon in portugal is € 300,- per maand) en wat ze op hun landjes verbouwen. Voor zover wij hebben kunnen achterhalen is er ook van overheidswege geen gesubsidieerd plan hiervoor, en de meeste boeren wonen ook te ver weg van de spaarzame asiels, zoals in de Algarve (Loule) waar dit soms met sponsorgeld en donaties georganiseerd wordt.
 
Lola heeft de overgang van haar vrije, blije leventje in Portugal op de boerderij, naar de drukke stad verbluffend goed doorstaan. Alhoewel we haar, met het oog op de verhuizing, wel af en toe aanlijnden in het dorp, en expres met haar naar de drukke markt gingen, was dat natuurlijk niet een gedegen voorbereiding op zo'n grote overgang.
 
Gelukkig is ze vreselijk dapper, en nogal stoïcijns. dat bewees ze gisteren weer toen ze - nog net niet aan de overkant van de straat- ineens bedacht dat ze nu moest plassen ( dan is er geen beweging meer in te krijgen). de aankomende vrachtwagen moest daarom maar stapvoets om haar heen zien te manoeuvreren.
 
De grootste overgang is natuurlijk dat ze niet meer de hele dag buiten is ( in het zonnetje) , maar voornamelijk binnen leeft. Samen met sammy de poes in ons appartement, of op kantoor van de baas. Vlak bij huis is een park waar het haast op elk moment van de dag en avond wemelt van de honden ( velen allochtoon, van Spaanse, Portugese, Griekse en zelf Indiase afkomst) en waar ze op het grote honden speelveld heerlijk met elkaar kunnen spelen. In het weekeinde zorgt ze ervoor dat wij ook een lekkere lange frisse neus halen, in het Amsterdamse bos, of op het strand.
 
Het is leuk om te zien wat een positieve reacties ze krijgt. Vaak wordt er spontaan geroepen: wat een leuke hond! En verrassend vaak wordt ons gevraagd of het een Podengo is. Het ras heeft duidelijk al enige bekendheid in Nederland.
 
Alles is voor verbetering vatbaar, maar we vinden dat ze behoorlijk gehoorzaam is. Ze blijft niet erg dichtbij ons, maar ze houdt ons duidelijk in de gaten, dus in die zin is ze wel "bij je". Soms wordt ze wel erg enthousiast als er met heel veel honden wordt rondgerend. En ook als er iets eetbaars geroken wordt kan ze inderdaad oost-indisch doof zijn. Ze is slechts 1 maal van ons weggerend, maar dat war linéa recta naar de dierenwinkel, waar haar die week 2 keer iets was toegestopt. Geeft haar eens ongelijk!
Maar we gaan niet meer met haar naar die dierenwinkel in het vervolg...
 
Morgen beginnen we een intensieve clickertraining ( 3x in de week gedurende 1 maand) We zijn benieuwd.
 
Al met al zijn we ontzettend blij met onze beslissing haar mee te nemen. Lola is een ontzettend lieve en aanhankelijke hond. Misschien niet de allergrootste knuffelliefhebber, maar ze houdt er duidelijk van ons gezelschap en een lekkere aai achter haar oor of over haar buik.
 
We zouden niet meer zonder haar kunnen